Tarot nie powstał jako system ezoteryczny. W XV wieku był grą karcianą. Dopiero później zaczęto nadawać mu znaczenia symboliczne, a w XIX i XX wieku powstały całe systemy interpretacyjne. Przebył zatem długą drogę od karciarzy i szulerów, którzy zgrywali się do ostatka (czyli do Głupca) do rozbudowanego systemu dywinacyjnego i ezoterycznego.
Tarot się zmieniał i dobrze do widać na przykładzie karty Mag oznaczonej cyfrą I.
W talii Visconti-Sforza (XV w.) Mag ubrany jest bogato stosownie do miejsca w którym przyszło mu funkcjonować. Późniejszy Tarot Marsylski operuje prostszymi środkami przekazu, trzema podstawowymi barwami niebieski, żółtym i czerwonym, a Mag jest tu kuglarzem czyli kimś kto bawi się lub też zabawia innych swoimi sztuczkami. W ręku trzyma różdżkę, jednakże jest to bardziej atrybut czarodzieja niźli maga. Na stole przed nim widzimy kubek, kości i nóż. Ale to właśnie w tej talii Antoine Court de Gébelin jako pierwszy dostrzegł symbolikę ezoteryczną i powiązał ją z Egiptem. To był błędny trop, ale spowodował głębsze zainteresowanie tymi kartami. Z czasem Tarot przestał być grą a stał się narzędziem do wróżenia (Etteilla) a później został połączony z Kabałą i ezoteryką (Éliphas Lévi).
Przełomem okazał się kolejny Tarot już powiązany z Kabałą i astrologią. Mag też uległ przekształceniu: z kuglarza stał się Magiem Prawdziwym - tym, który przemawia słowami Szmaragdowej Tablicy. Stoi na ziemi, ale jedną ręką wskazuje niebo - jak na górze, a drugą ziemię - tak na dole. Na stole przed nim znajdują się symbole Małych Arkanów: Buławy (ogień) Miecze (powietrze), Denary (ziemia) i Kielichy (woda). On jest tym, który panuje nad żywiołami. W ten sposób wiąże w swojej osobie Arkana Wielkie z Małymi czyniąc cały system wewnętrznie spójnym. Małe Arkana przedstawiają sceny, które ułatwiają interpretację. Chociaż zwolennicy Tarota Marsylskiego twierdzą, że nie jest to ułatwienie a raczej narzucenie.
Kolejny etap to tarot Thotha, będący wspólną wizją Friedy Harris i Aleistera Crowleya. Podobno artystka wymogła na Crowleyu, by nie zajmował się czarną magią w czasie pracy nad talią.
Mag (Magus) nie stoi już przy stole. On unosi się nad ziemią. U stóp ma skrzydła, co upodabnia go do Hermesa - Merkurego. Ten grecki i rzymski bóg był łącznikiem pomiędzy tym co boskie (Olimp) a tym co ludzkie (ziemia). Określa go hebrajska litera ב Beth, od której zaczyna się Księga Rodzaju. Dla Crowleya jest też Logosem zgodnie ze Świętym Janem - Na początku było Słowo. Dlatego Mag jest Pierwszy, oznacza początek działania. Spływa nań światło wiedzy i świadomości, symbolizowane przez gołębicę na samej górze karty. Symbole Arkanów Mniejszych Miecze, Buławy, Denary i Kielichy krążą wokół niego, poruszane jego gestem. Można by pomyśleć, że panuje on nad żywiołami, ale to jest złudne.Władza może się wymknąć spod kontroli, jeżeli Magus pójdzie niewłaściwą ścieżką..
Crowley nazwał swój system Księgą Thotha. Nieprzypadkowo, jako że Thot egipski bóg mądrości jest utożsamiany z Hermesem oraz z Hermesem Trismegistosem - mitycznym autorem Corpus Hermeticum i Szmaragdowej Tablicy. Szmaragdowa Tablica zawiera krótkie zasady, w tym znaną formułę „jak na górze, tak na dole”a Corpus Hermeticum rozwija te idee w formie filozoficznej. Crowley świadomie odwołuje się do tej tradycji. Tarot nie jest dla niego zestawem obrazów, ale systemem wiedzy o świecie.Można tu przywołać także koncepcję pierwszego poruszyciela u Arystotelesa. To zasada, która wprawia świat w ruch, sama nie będąc poruszaną właśnie tak jak Magus Crowleya.
Na karcie Mag możemy dostrzec historię Tarota. Od marsylskiego Magika -kuglarza, działającego w świecie rzeczy, poprzez Maga, aktywnie wpływającego na żywioły aż do Magusa -zasady, będącej ponad światem i wprawiającej w ruch żywioły - czyli tworzącej świat widzialny.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz