Koncentruję się na astrologii klasycznej, przede wszystkim w jej siedemnastowiecznym kształcie. Pracuję w oparciu o metody Willama Lilly’ego oraz Jeana-Baptiste’a Morina (Morinusa), w ujęciu rozwiniętym i uwspółcześnionym przez Johna Frawleya i Alexieja Borealisa. Ważnym punktem odniesienia pozostają dla mnie także prace Siergieja Wrońskiego.
Szczególne miejsce zajmuje w mojej praktyce astrologia horarna, którą stosuję zarówno do prognozowania spraw codziennych, jak i zdarzeń o większym ciężarze. Rzadko dziś używana metoda Morinusa stanowi dla mnie jedno z podstawowych narzędzi pracy — wymagające, analityczne i oparte na precyzyjnych rozróżnieniach, ale dające wyjątkowo klarowne odpowiedzi w pytaniach o konkretne wydarzenia.
Zajmuję się także pracą nad tekstami źródłowymi. Przetłumaczyłam książkę Charubela i Sephariala „Symbolika stopni zodiaku”, a jednym z moich stałych obszarów zainteresowania pozostaje historia astrologii oraz sposób, w jaki dawne techniki są dziś upraszczane, reinterpretowane lub całkowicie nadpisywane.
Obecnie coraz więcej uwagi poświęcam hermetyzmowi, astrologii horarnej w kontekście relacji i spraw majątkowych, a także krytycznemu czytaniu ezoterycznych narracji z wyraźnym rozróżnieniem między źródłem, interpretacją a mitem. Interesuje mnie nie tylko to, jak działa dana metoda, lecz także skąd się wzięła i dlaczego jest dziś rozumiana w taki, a nie inny sposób.
Poza astrologią bliska jest mi przyroda — w wolnym czasie obserwuję i fotografuję ptaki oraz owady, łącząc uważność z cierpliwym poznawaniem świata. Moją stałą pasją pozostaje również nauka języków obcych, zwłaszcza tych, które pozwalają pracować bezpośrednio z tekstami źródłowymi.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz